سازمان جهانی هواپیمایی کشوری

سازمان جهانی هواپيمايی كشوری

 سازمان جهانی هواپیمایی کشوری

ايکائو يا ICAO در تاريخ 7 دسامبر 1944 در ضمن تنظيم و امضا پيمان حمل و نقل هوايي مرسوم به پيمان شيکاگو تشکيل گرديد. اما موجوديت آن به طور رسمي در سال 1947 اتفاق افتاد و اولين جلسه آن در 6 مي 1947 تشکيل گرديد و در 28 مي اعضاء شورا انتخاب گرديدند. دولت ايران نيز در سال 1327 هجری شمسي رسماً به پيمان شيکاگو و در نتيجه به ايکائو پيوست.

پيمان شيکاگو در 96 ماده تدوين شده و در ضمن آن بر اصول کلی حقوق بين المللی و هوانوردی از جمله اصل حاکميت دولت ها بر قلمرو و تابعيت هواپيما تاکيد دارد. بر اساس توافق مقر سازمان در مونترال كانادا ميباشد.

............................................................................................................

 

آشنای باهواپيمای ايران 140 آنتونوف An-140

آشنای باهواپيمای ايران 140

تهيه و تنظيم : لطيف جمشيدزاده از فرودگاه اردبيل

 آنتونوف An-140 یک هواپیمای مسافربری منطقه‌ای با دو موتور توربوپراپ با طراحی کاملاً جدید است که به منظور جایگزینی هواپیمای قدیمی An-24 در كشور اوكراين ساخته شده است. شرکت آنتونوف برنامه ساخت An-140 را در سال 1993 اعلام کرد. اولین پیش نمونه An-140 در 6 ژوئن 1997 از خط تولید کارخانه کیف خارج شد و در 17 سپتامبر همان سال برای اولین بار پرواز کرد. دومین پیش نمونه پروازی در اواخر سال 1998 تکمیل شد و اولین An-140 استاندارد تولیدی، در 11 اکتبر 1999 پرواز کرد.

در اواخر نيمه دوم سال 1993،تصميم به ساخت هواپيمای چند منظوره با دو موتور از نوع جت ملخ دار در رده هواپيماهای كوتاه برد (Regional ACFT )  50 نفره به عنوان طراحی مشترك مابين هسای ایران (IRAN AIRCRAFT MANUFACTURING INDUSTRY CO. )   و شركت آنتونوف گرفته شد كه در نيمه دوم 1995 توافق نهای امضا و در سال 1998 نمونه اوليه  An-140 تحت لیسانس و با نام ایران-140 (فراز) در یک کارخانه جدید در اصفهان مونتاژ ‌شد. اولین نمونه‌ها با استفاده از کیتهای وارداتی مونتاژ شده و سپس به تدریج سهم ایران در ساخت قطعات افزایش يافت. 

 اين هواپيما دارای انواع مختلف و موارد استفاده های گوناگون در امور شخصی ؛نظامی ؛بازرسی پرواز ؛تحقيقات علوم مانند عكسبرداری و... دارد

An-140     طراحی  و ساخت متعارفی دارد و علاوه بر دريافت  گواهینامه صلاحیت پرواز روسیه و کشورهای مستقل مشترک‌ المنافع (CIS) قصد دارد گواهینامه‌های صلاحیت پروازی آمریکایی و اروپایی را نیز اخذ نماید. نوع پایه این هواپیما با دو موتور  AI-30 که ( موتور کلیموف TV3-117VMA-SBM1 ساخته شده تحت لیسانس كشور اوکراین ) پیش رانده می‌شود، اما امکان استفاده از موتورهای PW-127A ساخت Pratt & Whitney کانادا نیز وجود دارد.

کابین خلبان دارای آلات دقیق متعارف است وبه طول 11.6 متر وارتفاع 1.90 مترميباشد و  در کابین مسافران 52 صندلی با چیدمان 4 صندلی در هر ردیف در نظر گرفته شده است. در عقب که برای ورود و خروج  مسافران در نظر گرفته شده دارای پله‌های سرخود می‌باشد و یک در بزرگتر نیز در سمت چپ جلوی هواپیما وجود دارد که برای حمل بار به کار می‌رود. در انتهای کابین مسافران یک آشپزخانه، یک دستشویی و محلی برای قرار دادن البسه وجود دارد.

در سال 2003، مدل An-140-100 جایگزین نمونه پایه An-140 شد. این مدل دارای بالی با دهانه 1 متر بیشتر، حداکثر وزن برخاست بالاتر و 300 کیلومتر برد بیشتر است. سایر مدلهای آینده عبارتند از An-140A برای آئروفلوت با موتورهای PW127A ، An-140T که نمونه باربری خواهد بود و احتمالاً یک در بزرگ در سمت چپ انتهای بدنه برای بارگیری خواهد داشت،An-140TK   که نوع مسافربری قابل تبدیل به باربری است، An-140VIP و   An-142با رمپ بارگیری عقب و ساخت نمونه نظامی نیز جزء برنامه می‌باشد.

تولید سری An-140 توسط KhGAPP در خارکف اوکراین و Aviacor در سارامای روسیه انجام می‌شود. چند فروند اول به Odessa Airlines، Aeromost، موتورسیچ و Illich Avia تحویل داده شده‌اند. 

عملکرد  An-140  با موتور  AI-30 :

نوع : هواپیمای مسافربری منطقه‌ای با موتور توربوپراپ

کشور سازنده: اوکراین و ايران

ارتفاع هواپيما از باله تا زمين 8035 ميلی متر

طول هواپيما 22463 ميلی متر

فاصله دو لبه بالها از يكديگر 24252 ميلی متر

تعداد خلبانان:  2 نفر

ظرفيت مسافر:  52 نفر

پیشرانه : دو موتور توبوپراپ AI-30 سری 1 (کلیموف TV-3-117 ساخته شده تحت لیسانس) با توان 1839 کیلو وات (2466 اسب بخار) با ملخهای 6 پره یا دو موتور Pratt & Whitney با توان 1864 کیلو وات (2500 اسب بخار).

طول باند برای نشستن 1350 متر

طول باند جهت پرواز با يك موتور 1350 متر

نسبت اوجگيرر با دو موتور 1/870  ft/min

حداكثر سرعت در ارتفاع 1800 ft  315 kts  

برد در سرعت cruise  1/134    NM  

برد با 52 مسافر ( full pax ) : 2100 کیلومتر

برد با محموله  6000 کیلوگرم و با سرعت 520 کیلومتر بر ساعت :  900 کیلومتر

وزن : An-140          حداکثر وزن  Take-Off   19150 کیلوگرم

                              حداکثر وزن   Landing   19100 کیلوگرم

                              حداکثر  وزن بدون سوخت 17800 كيلوگرم

                              حداکثر  وزن بار 6000   كيلوگرم

                              حداکثر  وزن سوخت 4370 كيلوگرم

                              وزن خالی  11800 كيلوگرم  

منبع:

·        شرکت هواپیمایی سفیران

·        خبرنامه /گزارش -10 مراقبت پرواز (news/reports -10 des 99)

·        HESA   

..............................           پايان       .................................................

خدمات سی ساله بوئينگ 747

جشن ارائه خدمات سی ساله بوئينگ  747  :

ملكه آسمانها مسافرت حال و آينده را متحول می سازد .

تهيه وتنظيم :  لطيف جمشيدزاده  از  فرودگاه  اردبيل

آخر شب ؛ 21  ژانويه  سال 1970 بود روزی كه دنيا برای سالها منتظر آن بود . هواپيمای غول پيكر747 شركت هواپيمای پان امريكن ؛ روی باند فرودگاه  F.Kennedy  نيويورك با 336 سرنشين با صدای مهيب به حركت در آمد و به زيبايی تمام ؛ پرواز نمود و به نرمی اوج گرفت ؛ سپس به سمت شرق بطرف لندن به داخل كتاب تاريخ پيچيد و به اين صورت عصر جمبوجت (jumbo-get)  آغاز گرديد.

امروز (21 ژانويه سال 2000 )؛  747 با سی سال خدمت به عنوان مشهورترين ومعتبرترين هواپيمای دنيا جشن ميگيرد. "  ملكه آسمانها " با بكار گيری تازه ترين تكنولوژيهای استاندارد ؛ برای آسايش درپروازهای دوربرد و طولانی مدت اختراع شد و يكی از صادرات راهبردی آمريكا گرديد.

747 - سی سال بعد از اولين سفر تجاری – به يك داستان موفقيت آميز با هر معياری تبديل گشت .

 با ملاحظه  تعداد 1238 مورد هواپيمای  تحويلی  كه بيش از هر جت پهن پيكر در تاريخ   بوده و هنوز 1100مورد آن به ارائه خدمات می پردازد و 500 تا از آن ازنوع 400-747 با تكنولوژی بالا ميباشد.

تحسين ها را ملاحظه كنيد ؛ اخيرا موزه هنر مدرن (Modern Art)   نيويورك ؛ 747  را به ليست آرزوها در مجموعه طراحی های رويايی اضافه كرده  است.  متصدی  موزه ميگويد :

"747  زيباست" به خاطر ظاهر ؛ كاركرد وچيزی كه نماينده اش است.

747 در نوامبر1999؛ تمبرپستی يادبودش را دريافت كرد كه جايگاهش را در سه رده بالای دستاوردهای قرن بيستم همراه با اولين پرواز برادران رايت و پيمايش عرض اتلانتيك توسط  Lindberg   ؛ مشخص ميكرد.

 هواپيمای 747 به وضوح  يك هواپيمای با اصل ونسب وبا عظمت است و با هر پروازی تاريخ را می سازد .امروزه اگرچه هواپيمای 400-747   شبيه  هواپيمای پان امريكن 100-747 كه پرواز تاريخی اش را در 21 ژانويه 1970 انجام داد ؛ به نظر ميرسد ؛ اما شباهتها در آن به پايان يافته است.

دراواخر دهه 1980 بوئينگ به حد كمال مجددا طراحی شد و 747 مدل 400 با توسعه آيروديناميكی و افزودن winglets  برای بهبود بازدهی سوخت ؛ ادغام الكترو هواپيمای جديد ؛نصب كنسول پرواز جديد و ارائه آخرين سيستمهای پروازی مقصد مسافران را حدود يك ساعت در مقايسه با ساير رقيبان نزديكتر كرد.

هواپيمای 400-747 يك هواپيمای جديد با ايرودينامك توسعه يافته ؛اويونيك ديجيتالی ودارای كابين با تكنولوژی بالا با آخرين سيستمهای پروازی و3000 مايل (4828 كيلومتر) طول مسير پروازی(Maximum Range)   ميباشد . آن دارای بيشترين ظرفيت مسافر بوده وحدود33 ميليون مايل (52 ميليون كيلومتر ) تجربه هوايی با كارخانه ای كه فوق العاده تغيير ساختار داده و حد ومرز خود را توسعه داده است ميباشد.

كنسول پرواز 400-747 جايگزين شده سيستمهای آنالوك 100-747 و200و300 با الكتروهواپيمايی ديجيتال است كه تعداد لامپها و وسايل اندازه گيری و كليد ها از 971 به 365 مورد كاهش يافته است و دارای نمايشگرهای قابل تنظيم و ساده ترين دستورالعمل كابين با خدمه پروازی تقليل داده شده از سه به دو نفر ميباشد.

برای اين هواپيمای بی نظير چه چيزی در آينده مورد انتظار است ؟

 آينده  روشنی برای 747 قابل تصور است و برای شركتهای خطوط هوايی با در خواست 400 صندلی وبيشتر يكی از اولين راه حل ها ميباشد.شركت بوئينگ در حال مطالعه برای هواپيماهای هم خانواده  747 و چند منظوره نظير هواپيماهای باری ومسافربری ميباشد تا تعيين برنامه زمانبندی فعلا شركت بوئينگ در حال كار روی تغييرشكل درمدلهای كامپيوتری ميباشد. خانواده 747x  بالقوه دارای يك بال تعريف شده است كه بايد سوخت زيادی را حمل كند و lift  زيادی اعمال نمايد و  به  طور رويايی كارآمدی خود را توسعه دهد و برای انجام اين كار بايد پهنای بال  wingspan  بيش از 17 پا feet  (5.2 متر) برای 229پا (69.8 متر) افزايش يابد. و747x   همزمان با حمل 430 مسافر  ؛ 100000 پوند (45400 كيلوگرم) سوخت اضافی و توسعه ايروديناميكی ؛ بايستی توانايی پرواز 10000 مايل (16000 كيتومتر ) را داشته باشد.

 با استفاده از بالهای توسعه يافته ؛ 747x Stretch با طول بيش از 263 پا (80.2 متر) و پروازی بيش از 9000 مايل (14.485 كيلومتر) با گنجايش 500 مسافر در سه كلاس و نوع باری آن با عمليات موثرتوسعه يافته ای كه امروزه مشهور به 747-400F  ميباشد؛  را بايد ارائه دهد.

حداكثر وزن هنگام پرواز كردن برای خانواده اين نوع هواپيما بيش از يك ميليون پوند بوده و قيمت صندلی بر حسب مايل آن از 400-747 كه فعلا در پايين ترين رده است بايد ارزان تر باشد.

...............................................   پايان ....................................................

 

منابع :

سايت اينترنتی بوئينگ  www.boeing.com